صبح امروز، سهشنبه شانزدهم تیرماه، شهر قم شاهد یکی از ماندگارترین و غمبارترین صفحات تاریخ انقلاب بود. مسجد مقدس جمکران، کانونِ اشک و شور، میعادگاه ملتی شد که آمده بودند تا با پیکرهای مطهر رهبر شهید و همراهان سرافرازش، آخرین عهد را ببندند.
از نخستین سپیدهدم، سیل خروشانِ مشتاقان از جایجای ایران اسلامی، چون رودی مواج به سوی جمکران سرازیر شد. خیابانهای منتهی به این میعادگاه، غرق در سوگ بود؛ نوایِ حزینِ صلوات و زمزمههایِ یاحسین، با اشک جاری بر چهره عزادارانی درآمیخته بود که از دورترین نقاط کشور، خود را به این بدرقه تاریخی رسانده بودند تا تکیهگاه و نماد عزت خویش را به سوی ابدیت مشایعت کنند.
حوالی ساعت ۶ صبح، در فضایی سرشار از معنویت و بغضهای فروخورده، نماز میت به امامت حضرت آیتالله جوادی آملی (مدظلهالعالی) اقامه شد. طنینِ دعای این مرجع عالیقدر در میان فریادهای «یاحسین» مردم، جلوهای از پیوند ناگسستنی امت و رهبری را به تصویر کشید.
پس از پایان مراسم نماز، پیکرهای مطهر بر دوشِ بیقرار مردمِ ولایتمدار شهر قیام، تشییع شد. این پیکرهای آسمانی قرار است پس از طی مسیر در بلوار پیامبر اعظم (ص)، به حرم مطهر بانوی کرامت، حضرت فاطمه معصومه (س) منتقل شوند و بر گردِ ضریح مطهر، طواف داده شوند.
امروز قم، پایتختِ دلهای سوختهای بود که در میان هیاهوی بدرقه، وعده دیدار دوباره در راهی که رهبرشان گشوده بود را با خود زمزمه می
کردند
