ورودی شهر خرمدره از سمت شهرک قدس، به نقطه‌ای کور و مرگبار برای شهروندان تبدیل شده است؛ محوری که به گفته ساکنان، هر سال آمار تازه‌ای از تصادف‌های منجر به فوت و جرح را در پرونده خود ثبت می‌کند، اما همچنان فاقد ایمنی اولیه است. اکنون اما پرسش‌های گلایه‌آمیز شهروندان، فراتر از درخواست‌های گذشته، ابعاد تازه‌ای به خود گرفته است.
یکی از شهروندان خرمدره‌ای در گفت‌وگو با خبرنگار ما، با لحنی آمیخته به اندوه و اعتراض، خطاب به مسئولان چنین می‌گوید:
«آیا باید حادثه‌ای تلخ‌تر رخ دهد تا این تقاطع در اولویت قرار گیرد؟ چند تصادف دیگر لازم است تا ارزش جان مردم در تصمیم‌گیری‌های مدیریتی نمایان شود؟ فلسفهٔ مدیریت، پیشگیری از بحران است، نه حضور پس از وقوع حادثه و ابراز تأسف. اگر این نقطه از نظر کارشناسان حادثه‌خیز است، ادامه تعلل در اصلاح آن هیچ توجیهی ندارد. هر روز تأخیر، یعنی پذیرفتن احتمال به خطر افتادن جان انسان‌هایی که تنها جرمشان عبور از این مسیر است.
مطالبهٔ مردم روشن و منطقی است: احداث زیرگذر استاندارد، یا احداث روگذر ایمن، یا اجرای هر طرح مهندسی مؤثر که بتواند این گره خطرناک را برای همیشه برطرف کند. بی‌تفاوتی در برابر تقاطعی که سابقهٔ تصادفات مکرر دارد، با مسئولیت قانونی، شرعی و اخلاقی مدیران سازگار نیست. امنیت راه‌ها از ابتدایی‌ترین حقوق مردم است و هیچ دستگاهی حق ندارد به دلیل کمبود اعتبار یا بروکراسی اداری، جان شهروندان را در معرض خطر قرار دهد.»
این واکنش صریح، بازتاب دهندهٔ صدای جمعی از ساکنان خرمدره است که معتقدند راه‌حل‌های مقطعی مانند نصب سرعت‌گیر، هرچند گامی رو به جلوست، اما نمی‌تواند برای تقاطعی با این حجم از تردد و حادثه، پایان‌بخش خطر باشد.
با پیگیری این رسانه، رئیس اداره راهداری و حمل‌ونقل جاده‌ای خرمدره از برنامه‌ای حداقلی برای مهار این خطر خبر داد و گفت: «قرار است دو سرعت‌گیر و علائم هشداردهنده در این ورودی نصب شود و عملیات اجرایی آن به‌زودی آغاز می‌شود.» با این حال، تجربه نشان داده که نصب سرعت‌گیر به‌تنهایی، بدون روشنایی مناسب، خط‌کشی استاندارد و اصلاح هندسی دهانهٔ ورودی، نمی‌تواند به‌طور کامل خطر را از میان بردارد.
بنیاد مستضعفان؛ همسایه‌ای که غایب است!
نکته‌ای که در این پرونده مغفول مانده، همسایگی این نقطهٔ حادثه‌خیز با تأسیسات شرکت زیرمجموعهٔ بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی است که ورودی آن درست در سمت مقابل جاده قرار دارد. این بنیاد با مأموریت محرومیت‌زدایی و مسئولیت اجتماعی، می‌تواند فراتر از دیوارهای شرکت، در ایمن‌سازی مسیر دسترسی مردم منطقه نیز نقش‌آفرینی کند. مشارکت این نهاد در تأمین روشنایی، تعریض دهانهٔ ورودی یا کمک به تأمین اعتبار اصلاح هندسی، نه‌تنها بار ترافیکی و انسانی حوادث را کم می‌کند، بلکه چهره‌ای ملموس از «مسئولیت اجتماعی» را به نمایش می‌گذارد.
شهروندان خرمدره چشم‌انتظارند تا این بار تصمیم‌ها از جنس مسکن‌های موقت نباشد و صدای منطقی آنها در راهروهای مدیریتی شهر و استان گم نشود. حضور فعال بنیاد مستضعفان در کنار راهداری می‌تواند نقطهٔ پایانی باشد بر سریال تصادف‌های مرگباری که مهمان ناخواندهٔ ورودی شهر شده‌اند. پاسخ به پرسش‌های بی‌پاسخ مانده، آزمون ساده‌ای است برای سنجش اینکه آیا مسئولیت‌پذیری، تنها در شعار خلاصه می‌شود یا در عمل.
