دفتر کار، آزمون صداقت مدیران نه حیاط خلوت
رفتارهای تجملی برخی مدیران، هرچند کوچک و کماهمیت جلوه داده میشود، نشانههایی است که باید جدی گرفته شود؛ زیرا سبک مدیریت انقلابی، با سادگی، مردمیبودن و دوری از نمایش معنا پیدا میکند. آوردن خیاط شخصی به اتاق کار، تبدیل دفتر اداری به محل انتخاب کفش یا استفاده از شأن سازمانی برای نمایش سبک زندگی، نه زیبنده مدیر انقلابی است و نه سازگار با مسیر خدمترسانی به مردم.
جایگاه مدیریتی در جمهوری اسلامی، فرصت خدمت است نه عرصه تفاخر. دفتر مسئول، باید محل گرهگشایی از زندگی مردم باشد، نه مکانی برای کارهای شخصی و رفتارهای نمایشی. در دورانی که مردم سختیهای اقتصادی را با امید و صبر تحمل میکنند، کوچکترین نشانه اشرافیت میتواند تصویر نادرستی از مدیریت بسازد؛ تصویری که هیچ سنخیتی با روح انقلاب ندارد.
مطالبه امروز جامعه روشن است:
مدیریت باید به الگوی اصیل خود برگردد؛ الگوی ساده، شفاف، پاسخگو و مردمی. الگوی انقلابی که نشان میدهد مدیر، پشت میز و عنوان پنهان نمیشود و از امکانات عمومی برای منافع شخصی استفاده نمیکند.
در همین مسیر، خواستههای منطقی و منصفانه چنین است:
• پایان دادن به هر نوع استفاده شخصی از امکانات اداری.
• دوری از رفتارهایی که بوی نمایش و اشرافیت میدهد.
• بازگشت عملی مدیران به سبک زندگی و رفتار مردمی.
• ترمیم چهره مدیریت با صداقت، فروتنی و رفتار شفاف.
• نظارت جدی بر رفتارهای اداری برای جلوگیری از سوءاستفاده از موقعیت.
امروز بیش از همیشه، نیاز به مدیریتی داریم که نهفقط با گفتار، بلکه با رفتار، نشانههای خدمت و پاکدستی را به نمایش بگذارد. مدیریتی که اعتماد مردم را نه با شعار، بلکه با عمل تقویت کند.
روح انقلاب، با امید، معنویت و خدمت زنده است. هر مدیر که به این مسیر برگردد، نهتنها اعتماد جامعه را احیا میکند، بلکه ثابت میکند مدیریت انقلابی هنوز زنده، مؤثر و کارآمد است. اکنون زمان آن است که بار دیگر این روح را در مدیریت زنده کنیم؛ با سادهزیستی، با مردمداری، و با دوری کامل از هر جلوهای که بوی اشرافیت دهد.
