او فقط یک تعمیرکار تلویزیون نیست؛ خسرو محمدی نماد تعهد و انسانیت در شهر خرمدره است. کسی که نزدیک به چهار دهه نهتنها دستگاههای مردم را تعمیر کرده، بلکه با صداقت، انصاف و عشق به اهلبیت(ع) دلهای بسیاری را هم ترمیم کرده است. گفتوگوی ما با او، روایت یک زندگی پربرکت است.
* لطفاً خودتان را معرفی کنید و بگویید چگونه وارد این حرفه شدید.
من خسرو محمدی هستم، متولد ۱۳۵۰ در خرمدره. از همان کودکی به الکترونیک علاقهمند بودم؛ رادیوها را باز میکردم و دوباره میبستم. همین علاقه باعث شد برای گرفتن دیپلم الکترونیک به تهران بروم و مهارتهای لازم را آنجا یاد بگیرم.
* چه شد که مسیر خدمت به مردم در خرمدره را انتخاب کردید؟
پس از دوره آموزشی به خرمدره برگشتم، مدتی در جبهه خدمت کردم و بعد به سربازی رفتم. پس از خدمت، سه سال شاگرد آقای رسولی بودم. همان تجربهها باعث شد مغازه خودم را راهاندازی کنم و حالا نزدیک به ۴۰ سال است که به مردم شهرم خدمت میکنم.
* در کار تعمیر تلویزیون، چه چیزی برایتان رضایتبخشتر است؟
وقتی مشتری تلویزیونش را سالم تحویل میگیرد و لبخند میزند، من هم خوشحال میشوم. همین حس خدمت، همیشه برایم ارزشمند بوده است.
* در این سالها چطور توانستید تعهد و صداقت خود را حفظ کنید؟
باور دارم که باید در هر شرایطی با انصاف رفتار کرد. خیلی وقتها برای خانوادههای نیازمند، رایگان کار کردهام. برکت زندگیام را از همین رفتارها میبینم.
* در کنار حرفهتان، فعالیتهای مذهبی هم دارید؛ کمی بیشتر بگویید.
عشق به اهلبیت(ع) از کودکی در من بوده. الان عضو هیأت امنای مسجد رسولالله(ص) هستم و دبیر اجرایی مراسم اعتکاف در خرمدره. برگزاری این برنامهها بخشی از مسئولیت اجتماعیام است.
* با بیماری سرطان هم دستوپنجه نرم کردهاید. این تجربه چه تغییری در شما ایجاد کرد؟
آن دوران بسیار سخت بود، ولی با لطف خدا و اهلبیت شفا گرفتم. از آن زمان قدر لحظهلحظه زندگی را بیشتر میدانم و سعی میکنم تا میتوانم خدمت کنم.
* چه توصیهای برای همصنفیها و کاسبان دارید؟
همیشه هوای هم را داشته باشیم. با تعهد، صداقت و حمایت از هم، میتوانیم جامعهای سالمتر بسازیم.
* برای آینده کاری و اجتماعیتان چه برنامهای دارید؟
تا زمانی که توان داشته باشم، به کارم ادامه میدهم و دوست دارم در فعالیتهای فرهنگی و مذهبی مؤثر باشم. هدفم فقط رضایت خدا و اهلبیت(ع) است.
* اگر بخواهید پیامی به مردم خرمدره بدهید، چه میگویید؟
مردم عزیز این شهر همیشه به من لطف داشتند. فقط میگویم که محبت را فراموش نکنید. روزهای سخت با همدلی راحتتر میگذرد.
خبرنگار: حمداله مرادی