محمّد بن سنان نقل کرده که حضرت ابو الحسن الرضا علیه السّلام در مکتوبى به او در جواب مسائلش مرقوم فرمود:
حیوانى که هنگام ذبح نام غیر خدا بر آن برده شده به خاطر این حرام است که حق عزّ و جلّ بر مخلوقاتش واجب کرده که اقرار به او نموده و اسم آن حضرت را بر ذبایح محلّل ببرند نه نام دیگرى است.
و سرّ دیگرش این است که بین آنچه به واسطه اش به حضرت بارى تقرّب حاصل مى شود که و آنچه عبادت و پرستش شیاطین و بتها است نباید مساوات باشد و وقتى ذبیحه اى که اسم غیر خدا بر آن برده شده را حرام بدانیم رعایت این جهت شده است چه آنکه در نام خدا را بردن، شخص بدین وسیله به ربوبیّت و وحدانیّت حضرت حق عزّ و جل اقرار کرده و اگر اسم غیر او را ببرد اظهار شرک نموده و به غیر ذات جلالش تقرّب جسته، پس ذکر نام «اللَّه» بر ذبیحه فارق است بین ذبیحه محلّل و محرّم به این معنا که اگر نام حق عزّ و جلّ بر آن برده شود حلال بوده و در غیر این صورت حرام مى باشد.
منبع:علل الشرائع / ترجمه ذهنى تهرانى، ج۲، ص: ۵۴۳ .
